In memoriam

Ter gedagtenis aan Josef.

Rus in vrede, Vriend.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Warm modder

Padda. Fotografika: DWV

Warm modder

.

In die warm modder

van die Amasone

sit die padda

en dink.

Terwyl hy dink

skiet sy tong uit

en trek ’n klein naaldekoker

by sy mond in,

terwyl hy dink.

.

Wat is nou eintlik belangrik?

dink hy.

Modder, wel,

modder is belangrik,

daaroor hoef geen argument

gevoer te word nie:

modder is belangrik.

.

Hy sluk die naaldekoker in,

effens stekelrig in sy keel,

maar hy kry hom in.

Son, dink die padda,

is die son belangrik?

Ja, sonder son

geen warmte in die modder:

die son is belangrik, dus.

.

Hier sit ek in die skoon modder,

dink die padda.

Die modder is skoon,

al sou jy wou sê

dis ’n oksimoroon.

Ek sê die modder is skoon,

dink die padda.

.

Probleme opgelos,

dink die padda

en verskuif effens

sodat die modder ietwat hoēr

oor sy rug kan kruip.

.

Sou daar nog probleme wees?

Wat is nog belangrik?

dink die padda.

Daar moet iets wees,

dink die padda,

maar sy gedagtes begin lou raak

hier in die warmte.

Modder, dink die padda,

warm modder.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Gedigte van Coral Bracho

Losgemaakte son. Fotografika: DWV

Coral Bracho

El canto del gallo

.

El canto del gallo

soltó su sol

a mitad del cuarto. Las llamaradas

entreabrían la cortina.

Hanekraai

.

Die haan se kraai

het sy son losgemaak

in die middel van die kamer. Die glans

het die gordyn half oopgewaai.

…………..

Una avispa sobre el agua

.

La superficie del agua es tensa

para una avispa,

es un sendero múltiple fluyendo siempr

Coral Bracho

.

’n Perdeby op water

.

Die wateroppervlak is styfgespan

vir ’n perdeby,

dit is ’n netwerk paadjies, altyd vloeiend

soos die aanraking van die tyd

op die diep stilte

van ’n klein plekkie.

.

Kort is hierdie 

drywende tydjie; kort

die malende entjie

met onophoudelike doolhowe,

onsekere maalpoele, vlamme,

en deursigtige 

verwikkeldheid.

.

Uit Spaans vertaal deur De Waal Venter

Bron: Poetry Translation Centre

Coral Bracho was born in Mexico City in 1951. She has published six books of poems: Peces de piel fugaz [Fish of Fleeting Skin] (1977), El ser que va a morir [The Being that is Going to Die] (1981), Tierra de entraña ardiente [Earth of Burning Entrails] (in collaboration with the painter Irma Palacios, 1992), La voluntad del ámbar [The Will of Amber] (1998), Ese espacio, ese jardín [That Space, That Garden] (2003), and Cuarto de hotel (2007). Her poems were translated for the PTC’s 2005 World Poets’ Tour by Tom Boll and the poet Katherine Pierpoint.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Om den denke

Denne

Om den denke

.

Denne staan stil,

een agter die ander,

een voor die ander.

.

Hier hang die lig

in adagio-stemming,

die kleur van Renaissance-satyn.

.

Daar sou ’n rustige dreuning

van ’n Bach-orrelnoot

gewees het,

as dit daar was.

.

Iets het gefladder,

hoog, maar mens kan dit nie sien nie.

.

My voetstappe

word ingesluk

deur die dik mat dooie naalde

onder my voete.

.

Hier dink ek

oor die ongesiene blou oë

van die somerlug

op die Hoëveld.

.

Die bome kyk na my.

Nee, ek voel nie treurig nie,

net jammer

ek kan nie gesels

met hulle

wat in ons soort lewe

ophou lewe het.

.

Daardie suisdreuning in die denne;

ek herken tog hulle stemme,

ons gesels.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Pas verskyn

Hierdie bundel het pas verskyn. Dit is te kry by Protea Boekwinkels o.a.

Uit: Geheime op die pad (1958) Hemligheter på vägen

Svenska hus ensligt belägna

Tomas Tranströmer

Ett virrvarr av svarta granar och rykande månstrålar

Afgesonderde Sweedse huise

‘n Wirwar van swart spardenne en smeulende maanstrale.
Hier onder lê die kleinhoewe en dit lyk leweloos.

Tot die oggend-dou murmel
en ‘n ou man sy venster
– met bewende hand – oopmaak en ‘n uil uitlaat.

En in ‘n ander rigting
staan ‘n nuwe gebou en stoom met die wasgoed-skoenlapper fladderend op die hoek.

In die middel van ‘n sterwende woud waar die vermolming
deur ‘n bril van sap
die bedrywigheid van houtboorders lees.

Somer met vlasblonde reën of ‘n enkele donderwolk bokant ‘n hond wat blaf. Saad skop in die aarde.

Oproerige stemme, gesigte vlieg in telefoondrade
op verkrimpte vinnige vlerke oor die vleiland myle.

Die huis op ‘n eiland in die rivier
broei op sy klipfondament. Aanhoudende rook – iemand verbrand die woud se geheime papiere.

Die reën wentel in die lug.
Die lig slinger in die rivier. Huise op die hoogte hou toesig oor die waterval se wit osse.

Herfs met ‘n swerm spreeus wat die dagbreek skaakmat. Mense beweeg styf
in die lamplig se teater.

Laat hulle geen vrees ken nie die gekamoefleerde vleuels van God se energie opgekrul in die donker.

Uit Sweeds vertaal deur De Waal Venter

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Verskeie diere

Slingeraap

Verskeie diere

.

Grasieus swaai die slingeraap,

wandelend in die lug

van tak tot tak

met die grootste gemak.

.

Snuiwend verken die rooijakkals

die wye reukwêreld om hom,

die ryk landskap

van geure.

.

Stadig sak die walvis

na die donker onderwater

waar sy voeding is,

in voeling met sy metgeselle

met die lang golwe

van sy waterstem.

.

Byna onsigbaar hoog

sien die witkruisarend

die dassie knus in die son.

Terwyl sy vlerke toevou,

gaan sy kloue oop

om diep in die warm vleis te slaan.

.

Blitsig loer die muis

en skiet oor die vloer,

feitlik te vinnig om te sien.

Hy glip deur die gleuf

van die koskasdeur,

ruik en duik bo

by die meelpak in.

Hy verlustig hom,

ongesien, ongehoor.

.

Sy vingers

dartel lig oor die toetse

en die skerm reageer:

beelde verskyn, verdwyn,

woorde duik op, syfers,

verdwyn, word vervang.

Hy sien sy denke

op die skerm.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Opgestook tot poësie

Whisky

Opgestook tot poësie

.

Mout omgestook

tot whisky,

omgestook

tot bier,

graan omgestook

tot jenewer,

praat omgestook

tot poësie.

.

Wat nou hier gesê word

om die tafel,

wat gesê word

oor ’n glasie wyn,

wat gesê word

by die braaivleisvuur,

kan poësie word.

.

Maar hoe?

.

Voel die hitte van die vuur,

voel dit in jou vingers,

voel hoe dit brand in jou brein,

niks wat iets werd is

kom sonder pyn.

“Graan des levens wordt omgestookt tot jenever der poëzie” – Hendrik Marsman 1899 – 1940

“Dat de neiging het moderne leven direct af te beelden in literatuur in strijd is met Marsmans creativiteitsopvatting, blijkt uit zin bekende jeneverbeeldspraak: leven dient omgevormd te worden tot choonheid. In de jaren dertig zal Marsman het nieuw zakelijk proza afwijzen omdat de schrijver ervan zich meer als reporter dan als kunstenaar opstelt: de reporter mag afbeelden en nabootsen, de kunstenaar moet verbeelden en herscheppen; de schoonheid is zijn enige wet.” Hans Anten in ResearchGate

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Is paddastoele belangrik

Paddastoel

Is paddastoele belangrik?

.

Paddastoele is nie stoele

vir paddas nie,

en word deftiger benoem as sampioene.

.

Hulle elegante vorms

bestaan uit diggeweefde hifes,

dun groeidraadjies

wat die steel vul,

die kop bo

uitbou soos ’n lewende sambreel

met die rye behangsels

onderaan soos sagte wit viskiewe.

.

Alles om die spore

te ontwikkel aan daardie

kunstige behangsels.

.

Spore vir nuwe liggame.

.

Hoe verskil dit van menswees?

.

Hier loop ons en beduie

van oggend tot aand,

beduie vir mekaar

en hoop dit is beduidend.

.

En hoop ons kan spore laat

in die dinkpatrone

van dié wat opkom

uit die humus

van ons tuimelende tyd.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Quixote kry ‘n amanuensis

Don Quixote. Pablo Picasso (Verwerk)

Quixote kry ’n amanuensis

(Prosagedig)

.

Hy het nou ’n uur gery en klim dus stywerig af van sy perd wat moet suip en ’n ruk rus. Die meul se yslike vleuels val in die rondte met die sugtende geluid van teleurstelling in die fris wind. Hy loer by die meul in. Dit is halfdonker daar binne en dit vat ’n rukkie voor hy goed kan sien. Die meulenaar en sy dogter is besig om ’n sak koring in die kaar te voer.

Goeiedag, sê hy. Die ander twee kyk op. Die meulenaar knik, sy dogter glimlag.

Ek is op soek na ’n amanuensis, sê hy.

Die meulenaar se dogter vee haar hande af aan haar voorskoot en stap nader.

Goed, sê sy. Kom ons begin.

Hulle gaan sit by ’n tafel langs die meul en sy hou ’n pen en stapel skoon papier gereed.

Hy begin dikteer: Die reus het die pragtige meisie gevange gehou. Hy het gelyk soos ’n reusemeul met draaiende arms. Die meisie skryf dit neer en lag liggies.

Wat is jou naam? vra hy.

Dulcinea, antwoord sy.

Ek sal jou red van sleurwerk in die meul, sê hy. Skryf: Sy het lang, syagtige hare gehad en haar oë was so onvoorspelbaar soos somerweer. 

Sy glimlag terwyl sy skryf.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Gesprek tussen walvisse

Gesprek tussen walvisse. Grafika: DWV

Gesprek tussen walvisse

.

Hier in die diep donkerblou

hoor ek jou.

Ver.

’n Nag ver.

Maar ek hoor jou.

Jou woorde kom

een-vir-een in my kop.

.

Dit is wat ek self sou sê

as ek jy was.

Maar ek sou dit anders sê.

Donker is nie sonder lig nie;

lig wat skaars is

laat jou verstaan

hoe besonder baie dit werd is.

.

En ek sou sê

dat jy nie weet jy swem

daarin nie,

want swem is deel van jou.

.

En as jy vir my sê

jy weet wie jy is,

sal ek vir jou sê

jy weet nie wat weet is nie.

.

Jou woorde kom in my kop

deur die blou

wat eintlik swart is;

elke woord dra

iets wat waar is –

’n korreltjie sout

opgelos

in die Groot Water.

Posted in Uncategorized | Leave a comment