Vis en skyfies

 

1C045F74-907D-4C15-8289-E30B84C296F9-10772-000002D4E3AF6A3E

Vis. Fortografika: DWV

 

Vis en skyfies

.

Vreemde visse

swem deur my gemoed.

Hulle praat in ’n taal

in die water

wat ek nie verstaan nie.

Maar ek kry tog ’n idee

wat hulle bedoeling is.

.

Stede van groot konings

en glansende kulture

met die skatte van kunste,

fyn mense, meisies wat dans,

vroue wat poësie leef –

dié stede

is nou net

los klippe wat half

op mekaar lê.

.

Wat sou die visse

daarvan weet?

Nogal baie, miskien alles,

lyk dit my –

hierdie kennis is vir hulle ingesê

deur onwaarskynlike wesens

wat met hulle voete

in die water gestaan het

en voorgelees het

uit splinternuwe perkamentrolle.

Die visse het geluister.

.

Eenkant op die grond

staan toegeritste rugsakke

en wag.

Nylonsakke ingepak

met slimrekenaars, slimfone,

DVD’s, skywe – groot en klein –

geselsend met inligtingswolke,

ongeduldige kunsmatige intelligensies

wat wag om oor te neem,

maar dit nog nie kon regkry nie.

.

Dit is nie hulle tyd nie.

.

Wag, ek moet nog uitvis,

alles wat ek kan

net met my bril op.

Wag, masjiene,

dalk kom julle tyd tog nooit nie.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Ville Viklund se huiwerende dag

download.jpg

Tveksam dag

Ville Viklund

.

Nu har havet blivit hårt

från reflekterat ljus.

.

Huiwerende dag

.

Nou het die see hard geword

van weerkaatste lig.

Twee bote lê bo-op

en stuur onverstaanbare noodseine

langs die wind

na mekaar.

.

In die groot boot

hou die stuurman die wiel

in sy slapende hande,

die boot volg sy eie koers.

.

Klaend laat die mishoring

weet hy is verlore

in die besluitelose mis,

sonder metgesel, vriend of vrou.

.

Binnekort gaan die wind draai,

die mis wegblaai.

Die see gaan gerimpeld raak

soos die letters

op ’n nuwe silwermunt.

.

Dit gaan gebeur,

maar eers moet die son

kan wegbreek

uit die vergadering

in die koue raadsaal

waar daar nog geen ooreenkoms

bereik kon word nie

oor die datum van Ragnarök.

Uit Sweeds vertaal deur De Waal Venter

 

IMG_3901

Ville Viklund. Portrettekening

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Gesprek met Yanni

5869AF6C-37B5-4FB1-9AD8-BDB822528D93-1136-00000038AD6510B8

Yanni Euterpe. Fotografika: DWV

’n Ordelose gesprek met Yanni*

.

Yanni het ingekom sonder

dat ek dit dadelik opgemerk het.

Sy sit met haar ken

in haar hand

en kyk by die venster uit.

.

Wat sien jy? vra ek.

Sy draai haar kop na my

en haar donker oë

beweeg stadig onder haar fyn wenkbroue

soos sy my gesig bekyk.

.

Uiteindelik antwoord sy:

Chaos.

Daarbuite? vra ek verbaas.

Sy knik haar kop en sê:

Lig stort ordeloos

deur kolkende lugmassas,

selle in plante

verdeel en verdeel verwoed,

insekte verslind mekaar,

erdwurms sluk blindelings

die aarde in.

Dáár loop ’n hond

met ’n meisie agter hom aan.

Bokant hulle strompel wolke

planloos teen mekaar in.

Waarheen gaan die hond

met die meisie?

.

Ek dink hy het ’n plan,

bied ek huiwerig aan.

.

Ja, antwoord Yanni sag.

Sy plan pas in ’n groter plan,

wat pas in ’n ander een

en dié pas in een wat groter is.

.

Maar nie één word bedink nie.

Die orde wat jy sien

is ’n illusie op die buiterand

van hierdie onmeetlike, onkeerbare

onophoudelike chaos.

.

Yanni staan op

en stap weg

die chaos in.

 

  • Yanni Euterpe is my muse. Sy is nie ‘n mens in die gewone sin van die betekenis nie, maar mens kan aan haar dink as een van die muses uit die klassieke Griekse tyd wat nou in hierdie tyd bedrywig is. Sy verskyn na willekeur en verdwyn dan sonder dat ek enige beheer daaroor het.  DWV
Posted in Uncategorized | Leave a comment

Kliphart

Kliphart

Kliphart. Foto: DWV

Kliphart

.

Jy weet die klip

se hart is sag,

dit weet jy.

Buite is die klip mos hard,

so hard dat dit seermaak,

maar binne is die klip

se hart mos sag,

dit weet jy.

.

Jy weet die klip

het ’n sagte, warm hart

wat kan huil saam met jou

in die niksdonker van die nag,

en kan lag

as jy bly is

en jou liefde by is.

.

Jy weet die klip

se hart is sag,

maar om by die klip

se hart te kom,

moet jy hom breek,

die harde klip.

.

Jy moet hom breek,

en as jy hom breek,

wat word van sy hart?

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Niks kan die wolke keer nie

IMG_0398 copy

Foto: DWV

 

Niks kan die wolke keer nie

.

Met sy arms wat so krom is

staan die kareeboom daar

en groei elke dag ’n bietjie

sommer vir die wis en die onwis.

.

Hoor hoe brom die kransduifmoeder,

haar kleintjies moet weer kos kry;

en sy moet wegvlieg om terug te kom.

.

Daardie wolk wat so kromrug trek

maak nou of sy spierwit is,

maar netnou is haar uier

potblou van die water.

.

Al op die landlyn af

lek die see se wit lippies

gedurig aan die strand,

maar daar doer

waar hy donkerblou is,

is hy sy eie land.

.

Kiewiet waar is jou nes,

waar is jou nes, kiewiet?

Jy jok vir my, kiewiet,

dat dit diékant is,

jou kleintjies lê plat en loer vir my.

 

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Wees ‘n luistervink

IMG_3882

Sekondes onophoudelik gebore. Grafika: DWV

Wees ’n luistervink

.

Nou is dit tyd

om lui te wees.

Sit gemaklik,

leun terug en luister.

.

Die tektoniese plaat

hier onder jou

klink soos gouestroop

wat stadig, sprankelend vloei

oor ’n sny brood.

.

Dan is daar die maan

wat gerusstellend suis

op sy bekende pad om die aarde,

die rustige enjingeluid

van ’n betroubare motor

op reis deur die Karoo.

.

Elektrisiteit knetter

in die springlewendige lyfie

van die vinkwyfie,

ligte tromslae

met ritmes

wat verblindend vinnig wissel.

.

Onthou om rustig te bly

terwyl jy luister na

die baie baie sagte melodieë

van geniale komponiste

wat nog geskep moet word;

en dan die een noot

van die spookvoël,

weer en weer,

die waarheid word oor en oor herhaal,

maar nogtans verstaan ons nie.

.

Ontspan gerus

en luister na die babastemmetjies

van sekondes

wat onophoudelik gebore word.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Gesels met die son

622777D9-6124-4D43-A85C-65B3607534A1-10132-00000296B657944D copy

Gesellige son. Fotografika:DWV

Gesels met die son

.

Dit is ’n mooi dag.

Die son staan

gesellig hier buitekant rond

en haal aan

uit gedigte van digters

uit verre klassieke tye

en uit gedigte

van jong, onseker digters.

.

Die dogter van Nichastos sien haar minnaar,

Desoron, loop met die wilde wildsboktreë

met die onversaagde krag van ’n leeu na haar.

.

En die jong digter:

.

Ek weet nie wat jy sien

as jy na my kyk nie –

ek wil wegdraai maar jy hou my vas.

.

Goed, ek sal nou uitgaan

en langs die son gaan staan

sodat ons saam

kan luister

hoe daar deur al die eeue

appelsade ontkiem het

in die dinke van digters,

appelgedigte.

Posted in Uncategorized | Leave a comment