Hoe dan anders?

IMG_0954 copy

Ek wonder … Fotografika:DWV

Hoe anders?

.

Wat sou die spookvoël

dan so weemoedig

wou sê?

.

Miskien voel hy meewarig

oor die meisie

wat dink sy is nie mooi nie.

.

Dalk voel hy jammer

vir die seun

wat bang is wat sy pa sal sê.

.

Dit is moontlik

dat hy eintlik vrolik voel

oor die son

wat tog vanoggend ’n bietjie

vroeër was.

.

Maar hoekom vra hy

anhoudend hoe,

hoe gebeur dit dan,

hoe lank moet dit nog duur,

hoe ver voor dit ophou,

hoe kan jy dan nou anders,

hoe moet ek maak,

hoe?

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Jy word genooi

Ek sal dit waardeer dat jy RSVP indien jy die geleentheid wil bywoon. Dit help om die reëlings agtermekaar te kry

Dankie

De Waal

3e52e0cd-6951-4814-a646-a9d4eda8d4a5.jpg

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Thanks to Homo neanderthalensis

357C843E-B7A5-4343-906D-F86E1D9B4859-15303-0000046B7311090F

Spearpoint. Photographic: DWV

Thanking Homo neanderthalensis for their genetic contribution

.

I thank you

for what you gave me, Oohrnuch,

and you too, mother Moora:

I love the little plant

that grows bravely from the crack

high up in the mountain,

surrounded by patches of snow.

.

When I smell fire,

I know I will find friends.

They will admire my spear

and ask how to make

such a good point.

.

I am not as strong as you are, Oohrnuch,

but I am strong enough

to kill giants.

Thank you for what you gave me.

.

I love to eat the red berries,

but you taught me, Moora,

not to eat those

that will kill me.

.

And you taught me, Oohrnuch,

not to kill my enemies when I could.

They are you, Moora said.

.

I am not sad that I cannot see you, Oohrnuch,

I do not miss you Moora,

because I hear you

speak from within.

 

Posted in Uncategorized | Leave a comment

My heart leaps up

Waterdier sonder vel copy_Fotor.jpg

Grafika: DWV

My heart leaps up

.

Mining my heart and mind

is sometimes easy and spontaneous,

at other times arduous.

.

When I extract everything

that comes to mind,

the result is rather chaotic:

scalpels, oily cogs, black forest cake,

school shoes, smells of chewed biscuits in a pram,

cream soda, a crab’s dull eyes,

pigeon eggs, almost ripe peppers on a plant,

the pebble-strewn surface of Mars.

.

If I want order in all this,

in other words: the meaning of reality,

I need to mine differently –

with purpose.

.

Let’s start with a scalpel.

The skin parts silently under its merciless edge.

Fascia divide without protest.

Ribs are forced open and clamped

to reveal

the heart

that moves forward and backwards

like an anxious puppy.

.

The scalpel reflects

the incessantly invading light.

It rests on the red, pulsing muscle –

contracts, relaxes, contracts

.

It is going to cut

into the tissue,

it will release blood,

it is seeking truth.

My heart leaps up

William Wordsworth

My heart leaps up when I behold

A rainbow in the sky:

So was it when my life began;

So is it now I am a man;

So be it when I shall grow old,

Or let me die!

The Child is father of the Man;

And I could wish my days to be

Bound each to each by natural piety.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Jy word uitgenooi

Uitnodiging_Neruda-gedigte_Trumpet-Tree_2019-07-15_workdoc1.jpg

Image | Posted on by | Leave a comment

Het jy ‘n padkaart?

5376A1A9-59BB-47D4-8E49-B2693AD13ED2-10292-000002E97F8ED0E7

Stillewe met gousblomme en marmelade. Fotografika: DWV

Het jy ’n padkaart?

.

Alles is toe.

Mure kyk dromerig oor my kop.

My koppie is byna leeg,

dit staan op ’n lagie koue lug.

.

Daar is geen sein

in die gousblomme in die vaas nie:

geel is geel

en Fibonacci is welbekend.

.

Die druising van die molekules,

springmielies in ’n pan,

is onhoorbaar.

Die vloer lyk stabiel,

hangend om die maan, net-net ingehou

tussen val en wegvlieg.

.

Marmelade in ’n fles

is die verteenwoordiger van derduisende

kombinasies van vertakte molekules,

ingehaak by mekaar, rollend die een oor die ander,

breek en hervorm

in nuwe patrone,

maar dit bly marmelade.

.

Daar is niks unieks aan die dag nie.

Dit het ’n nommer

in ’n bepaalde week,

en maand en jaar.

Nie een hiervan bestaan nie.

Hulle is volkome sonder materie,

sonder energie of lig of tasbaarheid.

.

Maar hiermee ry ek deur die tyd,

kyk deur die windskerm

na die pad wat my insluk

sonder ophou –

daar sien ek jou,

ook op reis

na die middel

van ’n oomblik.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Charles Baudelaire se kat

 

Kat.jpeg

Le chat

Charles Baudelaire

.

Viens, mon beau chat, sur mon coeur amoureux;

Retiens les riffes de ta patte,

Et laisse-moi plonger dans tes beaux yeux,

Mêlés de métal et d’agate.

.

Die kat

.

Kom lê, pragtige kat, op my liefdevole hart;

trek jou naels in, en laat my wegsink in jou ieflike oë,

daardie versmelting van metaal en agaat.

.

Wanneer my vingers jou kop

sagkens streel en oor jou soepel rug,

en my hand ril van genot

as ek raak aan jou elektriese lyf,

.

sien ek my geliefde in my gedagtes. Haar oë

soos joune, liewe dier,

diep en koud, skerp en deurdringend soos ’n naald.

Uit Frans vertaal deur De Waal Venter

Posted in Uncategorized | Leave a comment