Paul se smorgasbord

Nude, bull and sword. Felipe Mercenario 1962

Paul se smorgasbord

.

Hier is die smorgasbord

van Paul se denke –

alhoewel dit gedeeltelik georganiseer is,

kan jy jou verlustig

in die diffuse oorvloed daarvan:

kettingsae eet met sadistiese erotiek

in die wit dye van bome in;

’n pous in die veertiende eeu

dikteer ’n bul om sy mag uit te brei,

vertellende homself dat dit ’n hemelse taak is;

Pablo teken met driftige seksualiteit

die aggressiewe buitelyne van ’n bul;

en die Pablo wat eers Basoalto was,

gee geboorte aan poësie

soos ’n spilpunt sproeier,

om die dig geslote gange van die syn

oop te beur.

.

’n Digter skep gewone woorde

uit sy taal

en pers dit in ’n kaasdoek

al hoe digter, hopend

om iets eetbaars daaruit te kry.

.

Familietale fluister langs mekaar

en Russiese kak

word lelik in Afrikaans,

en Afrikaans se sleng-woord boytjie

is pojken, seun, in Sweeds.

.

Daar is ’n plan onderliggend aan alles,

’n plan wat niemand ken nie;

waar is die beplanningskantoor,

is daar regtig een?

.

Ek het net begin geniet

van Paul se smorgasbord,

en nou is ek klaar versadig,

maar net vir ’n ruk.

Die mens is nooit versadig nie.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Die legende van Argnas en Otheima

Akkoord.Grafika: DWV

Die legende van Argnas en Otheima*

.

Terwyl sy speel,

seil die adder nader

tot teen haar voet.

Sy dun tong flits in en uit,

te vinnig vir woorde,

vinnig soos ’n oogknip.

.

Haar vingers raak stadiger

oor die snare van die lier

haar liggaam verander

in ’n wit marmerbeeld,

net haar vingers beweeg.

.

Waarom wil jy lewe?

sis die slang.

Sy kan nie antwoord nie,

haar tong is koue marmer.

.

Het jy meer reg

as die ander diere

en die plante van die veld?

vra die slang.

.

Die lier se note verstil.

Dan beweeg haar vingers weer,

sy speel vyf snare gelyktydig -’n akkoord,

’n nuwe klank

uit vyf ander.

Die adder kronkel

soos ’n huiwering,

vloei terug tussen die rooi blommende ibiskos**.

.

Haar liggaam

word sag, vlees en bloed,

warm en geurend

soos heuning in die son.

.

Sy speel met twee hande:

’n nuwe lied

wat nog wag vir woorde.

*Otheima: klassieke Grieks vir “lied” of “sang”

 Argnas: klassieke Grieks vir slang of adder.

**Ibiskos. Die naam wat die Griekse plantkundige, Pedanius Dioscorides (40-90 AD) gegee het aan een van die spesies in die genus Hibiscus. Dit val in die familie Malvaceae en is ook soms die “Roos van Sjaron” genoem.

– DWV

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Gevul

Foto: DWV

Gevul

.

Min lig

kom deur die blinding.

Dit het min te sê

oor die wêreld buite.

Mens weet nie

wat daar in die volle lig gebeur nie.

.

Daar kan dansers wees

wat geluidloos beweeg

op die stuwing van onverklaarbare golwe

uit die ruimtes van die heelal

om ons gekrul.

.

Veronderstel daar is dansers,

manlikes en vroulikes –

hoe lank sal hulle kan aanhou?

.

Ek kan die blinding ooptrek

en kyk

of daar wel dansers is.

.

Indien nie,

wat vul dan die wenende leegte

buite my ooglede?

.

Dalk is daardie niks

gevul met niks.

Gevul dus,

met alles.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Dwars belewe

Krap. Grafika: DWV

Dwars belewe

.

Krabbelende lyne

van genetika

het die simmetriese soma

van die krap geteken.

.

Ek knyp klein stukkies

van hierdie alles dwars om my af

en sit dit in my mond.

.

Dit is nie alles soet nie,

maar dié wat biiter is

moet ek verduur.

.

En uit elke dag

wat groei uit die stomme nag

knyp ek af wat ek kan.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Fado

Amalia Rodrigues. “Koningin van die Fado”

Fado

Por uma lágrima tua

Cheia de penas, cheia de penas me deito

E com mais penas, com mais penas me levanto

No meu peito, já me ficou no meu peito

Este jeito, o jeito de te querer tanto

Desespero, tenho por meu desespero

Vir ’n traan van jou

Vol vere*, vol vere gaan lê ek

en met meer vere, met meer vere staan ek op

in my hart, dis lankal in my hart

hoe ek jou, hoe ek jou so graag wil kry

wanhoop, ek het wanhoop hier in my

ek straf jou, ek wil jou nie hê nie

ek sê jou ek wil jou nie hê nie

en in die nag, in die nag droom ek van jou

in hierdie wanhoop wil ek jou nie sien nie

as ek sou weet, sou weet dat ek sterf

sou jy my wou hê, my wenend wou hê

wanneer ek daaraan dink dat ek eendag sal sterf

sprei ek my sjaal uit, my sjaal op die vloer

ek sprei my sjaal uit en raak aan die slaap

vir ’n traan, vir ’n traan van jou

met watter vreuge sou ek sterf

’n traan, vir ’n traan van jou

met watter vreuge sou ek sterf.

Uit Portugees vertaal deur De Waal Venter

Fado

From Wikipedia, the free encyclopedia

Fado (Portuguese pronunciation: [ˈfaðu]; “destiny, fate”) is a music genre that can be traced to the 1820s in Lisbon, Portugal, but probably has much earlier origins. Fado historian and scholar Rui Vieira Nery states that “the only reliable information on the history of Fado was orally transmitted and goes back to the 1820s and 1830s at best. But even that information was frequently modified within the generational transmission process that made it reach us today.”[1]

Although the origins are difficult to trace, today fado is commonly regarded as simply a form of song which can be about anything, but must follow a certain traditional structure. In popular belief, fado is a form of music characterized by mournful tunes and lyrics, often about the sea or the life of the poor, and infused with a sentiment of resignation, fate and melancholia. This is loosely captured by the Portuguese word saudade, or longing, symbolizing a feeling of loss (a permanent, irreparable loss and its consequent lifelong damage). 

* Vere. Die begrip “penas” wat letterlik “vere” beteken, kan in ’n konteks soos in hierdie fado ’n metafoor wees vir smart, verlange of droefheid. DWV

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Brief huis toe

Foto: DWV

Brief huis toe

.

Ek het huis toe

geskryf

met die duif

se koel stem.

.

Waar ons aan

die tafel sit

en na die draadloos luister.

.

In die brief

het ek gevra

of julle nog daar is.

.

Julle moet daar wees,

het ek geskryf,

want ek kan dan hoor

wat julle praat.

.

Moeder se stem,

die rivier wat deur alles vloei,

waarin ek swem,

vandag nog swem

in die rivier

wat see toe vloei.

.

Ek het huis toe geskryf

en ek weet

julle lees my brief,

daar by die tafel

waar ons sit en luister

na die draadloos.

.

Nou voorspel die man

met die mooi stem

die weer:

Mooi, maar bewolk elders

met reën

.

Ek is elders.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Twee fokusgedigte*

Uiteindelik is die wind stil. Tekening: DWV

Uiteindelik

Uiteindelik is die wind stil,

nou begin die nag gil.

Met elke ademhaling. Tekening: DWV

Uit niks

Met elke asemhaling

is ek besig met vertaling

van nie-bestaande niks tot lewe.

  • Fokusgddig: ‘n Gedig wat net een skerp gefokusde gedagte of idee bevat. Dus baie kort. Gebruik dikwels, rym, assonansie en alliterasie as bindingselemente.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Blommetjie gedenk aan my

Waaraan dink die haan? Foto: DWV

Blommetjie gedenk aan my

.

Mens wonder

wat alles gaan

deur die kop

van die haan.

.

Moontlik hoe

simbole van osse

hoofletter A geword het,

of hoe geweldig baie basisse

daar in die menslike genoom is,

en hoe hulle dit regkry

om almal saam te werk.

.

Dalk dink hy

aan sy,

daardie vreugdelik sagte vlying

onder jou vingers,

eintlik bedoel

om veilige hawens te bied

vir sywurms wat motte word.

.

Moeilik om te sê

waaraan hy dink,

selfs moeilik om te sê

waaraan jy dink.

.

Ek dink

jy dink

ek dink aan jou.

.

Moontlik,

maar ons moet dalk

ons toevlug neem,

as ons die heelal wil verstaan,

tot volksliedjies:

Blommetjie gedenk aan my.

Blommetjie gedenk aan my

Anton Goosen

Blommetjie gedenk aan my en sy lig haar duim na bo

Blommetjie gedenk aan my sing die spook van die Klein-Karoo

Blommetjie gedenk aan my en sy lig haar duim na bo

Blommetjie gedenk aan my sing die spook van die Klein-Karoo

Blommetjie gedenk aan my sing die spook van die Klein-Karoo

Blommetjie gedenk aan my sing die spook van die Klein-Karoo

So lank as die rietjie in die water lê

So lank as die rietjie in die water lê,

in die water lê, in die water lê.

Solank as die rietjie in die water lê,

blommetjie gedenk aan my

En ek vat haar aan haar handjie, 

lei haar om die randjie,

blommetjie gedenk aan my!

Solank as die rietjie in die water lê,

in die water lê, in die water lê.

Solank as die rietjie in die water lê,

blommetjie gedenk aan my.

En ek vat haar om haar nekkie,

soen haar op haar bekkie,

blommetjie gedenk aan my!

Solank as die rietjie in die water lê,

in die water lê, in die water lê.

Solank as die rietjie in die water lê,

blommetjie gedenk aan my.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Twee Fokusgedigte

Gloed. Grafika: DWV

Gloed

.

In die gloed

van my bloed

voel ek jou

en daar hou ek

jou

.

Rex autem videntes. Grafika: DWV

Rex autem videntes

.

In jou

kyk hy uit

na jou

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Woorde besig om te wortel

Wortelende woord. Grafika: DWV

Woorde besig om te wortel

.

Hoor hoe loop

die waterwoorde.

vloeiend, loom,

die helder glanspunt messe

van die wortelende, wordende woorde,

klots die waterwoorde

oor die gladgestreelde rots,

trotse woorde vol

blye boodskappe, besige

heuningbye ingeduik

in geel meel, gestuif

in heerlike geure,

waterwoorde wat stroom

deur slaap en spoel in jou droom.

Waar hierdie woorde heengaan,

waarom hierdie woorde staan,

sal jy moet ophou dink

om hulle te verstaan.

Posted in Uncategorized | Leave a comment