Oggend en aankoms

Gobelin

Grafika: DWV

Morgon och infart

.

Havstruten, solskepparen, styr sin väg.

Under honom är vattnet.

Oggend en aankoms

.

Die seemeeu, sonskipper, stuur sy koers.

Onder hom is water.

Die wêreld sluimer nog

soos ’n veelkleurige klip onder die water.

Onverklaarde dag. Dae –

soos skriftekens van die Asteke!

.

Musiek. Ek staan gevang

in die Gobelin-tapisserie, met

arms in die lug – soos ’n figuur

uit die volkskuns.

 

gc3tap18

Gobelin-tapisserie

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Tranströmer betuig hulde

Transtromer Water

Tomas Tranströmer

Hommages

Tomas Tranströmer

Gick längs den antipoetidska muren.

Die Mauer. Inte se över.

Den vill omge vårt vuxna liv

i rutinstaden, rutinlandskapet.

Huldebetuigings

Tomas Tranströmer

.

Geloop langs die antipoëtiese muur.

Die Mauer. Moenie bo-oor kyk nie.

Hy wil ons volwasse lewens omring

in die roetinestad, die roetinelandskap.

.

Éluard druk ’n knop

en die muur gaan oop

en daar sien jy die tuin.

.

Vroeër het ek met ’n melkemmer in die bos gestap.

Oral om my was pers boomstamme.

’n Ou grap het daarbinne gehang,

so mooi soos ’n dankoffer-skippie.

.

Somer lees voor uit die Pickwick Club.

Die goeie lewe, ’n kalm koets

volgepak met oproerige here.

.

Maak toe jou oë, kry vars perde.

.

In tye van nood duik kinderlike gedagtes op.

Ons sit by ’n siekbed en smeek

om vir ’n oomblik ontslae te wees van hierdie verskrikking,

’n gaping waardeur Pickwickers sou kon binnekom.

.

Maak toe jou oë, kry vars perde.

.

Dit is maklik om die fragmente lief te hê

wat lankal op pad is.

Inskripsies op kerkklokke,

spreuke dwars oor heiliges geskryf

en sade duisende jare oud.

.

Argilogos! – geen reaksie.

.

Voëls streel oor die see se pels.

Ons sluit onsself toe met Simenon

en herken die geur van menselewens

waarin vervolgverhale uitmond.

.

Herken die geur van waarheid.

.

Die oop venster staan stil

voor die boomtoppe hier

en die aandlug se afskeidsbrief.

.

Shiki, Björling en Ungaretti

met die lewe se kryt op die dood se swartbord.

Die gedig wat volkome moontlik is.

.

Ek kyk op toe die takke beweeg.

Wit meeue eet die swart kersies.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Undressed

DDD830DF-1BA8-49ED-9D84-BCD8C2AABB84-10709-0000030CA0486D3A

Smile

Undressed

.

He went to meet his friends,

fully clothed

in his body.

.

He had his lungs

Safely tucked into his chest,

his liver riding sedately below his midriff,

his kidneys firmly attached

to their stout arteries.

.

He didn’t forget his brain –

the complete set

of curvy grey matter, deeper convoluted parts,

primitive cerebellum at the back of his head,

as well as all the various glands

hidden in obscure corners of his soma.

And oh, naturally his blood

that ran through his heart, lungs,

vital organs and back to the heart,

being replenished ceaselessly

as the older corpuscles died.

.

He was, therefore, fully dressed

when he arrived at the sports bar,

and his friends greeted him

with manly gruffness.

.

Among them was a young woman,

a friend of a friend.

She smiled at him.

.

Her smile stunned him

like a suddenly switched on searchlight.

He sat down

behind the protection of a small table.

.

He was under duress,

completely and utterly undressed.

 

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Ooglopend

Ooglopend

Ooglopend. Grafika: DWV

Ooglopend

.

Jy weet nie

watter kleur

die meisie se oë is nie.

.

Sy kyk na jou

en jy sien

’n vrugteboord

met lemoene gloeiend in die son,

jy sien

wingerde

met soet pers korrels

wagtend agter koel groen blare.

.

Sy kyk na jou

met die helder skittering

van die oggendson

op die ligte rimpeling

van die see

wat koel, speelse vingers

druk teen die spiere

van die rotse.

.

Wat is die kleur

van haar oë?

.

Wanneer sy kyk na jou

sien jy jou

vraende kindergesig

wat nie weet

wat afstand is nie,

maar wat weet dal alles joune is.

.

Haar oë

is die kleur

van die geur van die tye

waarheen jy loop, in

gedagte

wat jy oor en oor dink,

’n gedagte sonder kleur

waarin al die kleure stroom.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

On both sides of the pane

But is it permeable copy

On both sides of the pane. Photographic: DWV

On both sides of the pane

.

It is mostly yellow

that reaches me

through the opaque pane.

Blue is beginning

to emerge

and it seems in contention

with the yellow elephant.

The two push hugely,

ponderously against each other,

trunks wave, curl and arch,

but their play seems quite amiable.

.

Now everything widens

into a horizon like a grin

with no end.

.

Faintly tinted orange

comes rolling over the landscape,

but an aromatic blue

becomes dominant.

It tickles the trees and koppies,

making them curl their bodies with delight.

.

At the periphery

blueish grey

glows in the manner of a national river,

ceaselessly, constantly moving.

.

You can think of the pane

as a primordial plain

which gave birth to creatures

with pulsating throats,

lounging in the mud,

blissfully unaware of their progeny

that later, much later,

will walk over the hard dry skin

of the Karoo,

dressed in shorts

and wearing hats.

.

What a thin layer it is

between you

and the almost unthinkable myriads of past ages

that may still happen.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Tydelike verskynsels

Drentelende wolke

Drentelende wolke. Foto: DWV

Tydelike verskynsels

.

Die tekens is daar:

twee klippe in die rant

staar na mekaar,

sonder uitdrukking.

Wolke kom herkouend

aangedrentel oor die blou veld,

verweg dreun hulle mae.

Vlermuise wag vir die aand

om hulleself radeloos,

roekleloos in die lug rond te slinger,

skreeuend in die trant van Munch.

.

Gaan die aarde ril,

gaan die fascia van die rotse skeur?

.

Tog is die kransduif

weer aan die broei;

sy sit stil,

’n lewende Nefertiti-beeld,

op haar eiers

waarin die toekoms

lyf kry en oë wat deur die donker wil sien.

.

Die tekens

dui daarop

dat die water verdamp,

bloed stol

buite die liggaam.

Dit dui daarop

dat die dun skil

van die dag

algaande verrimpel,

dat duime moeg word

om saam te werk

met ander vingers.

.

Badwater word koud

indien jy die tyd toelaat.

Maar jy het nie ’n keuse nie –

die tyd is ewig oop.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Twee haikoe

Blink haikoe

Skeweson. Grafika: DWV

Twee haikoe

Wyfieduif broei weer,

die skeweson skyn maar flou –

koue keer duifie nie

.

Blink net na die reën,

gisteraand was alles donker –

lig kom altyd terug

Posted in Uncategorized | Leave a comment