Short short poems

Skink

Skink. Photo: DWV

 

5

Silver pencils write

the names of God

in the black thunder of the sky.

.

6

The old tree

is losing its grip

on the real earth;

he is dreaming

of a summer that never ends.

.

7

A baby Bulbul

climbed from his nest,

clung to a twig,

fluttered his wings in imitation

of flight;

his toes did not let him fly.

.

8

She looked at me, the skink,

askance.

Her scales bragged brown

and patterned in the sun;

she did not care

whether I was aware

Advertisements
Posted in Uncategorized | Leave a comment

Môre kom nog

IMG_3569

Foto: DWV

Môre kom nog

.

Dit het vroeg vanoggend begin

toe die son begin het

om sy energieke lig

oor my te blaas.

.

Dit het my gedagtes verlig

wat rondgevoel het in die donker.

Hulle het verras geglimlag

toe hulle sien hoe hulle na mekaar lyk;

broers en susters

wat verskillende lewens lei,

verskillende maniere het om dinge te doen

en baie min werklike ooreenkomste.

Tog is hulle familie.

.

Wat begin het

as herkenning,

het verander in ’n konferensie.

’n Bymekaarbring van idees

om ’n brug te bou

na die onbekende wildernis

van môre.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Landowners

 


Bome

Photo: DWV

Landowners

Two trees hum softly to themselves

as they stand

on the koppie

among the rock ridges

that break from the ground

in irregular waves.

.

The trees talk quietly

among themselves.

They do not use words

but use the wind,

the uncountable movements

of their leaves,

the birds that flick

from twig to twig,

as their language.

.

The trees own this land,

they inherited it

from ancestors

who died and entered the soil

and lived again in the young,

and died again

and live again.

.

This land belongs to the trees.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Neruda se handvol diere

560d3c45ff46ce14e4431f4fbc3d06e8--leopard-eyes-leopard-animal

CANTO GENERAL (1950)

ALGUNAS BESTIAS

Pablo Neruda

‘ n Handvol diere

Dit was die aand van die likkewaan.

Van sy reёnboogkleurige kroon

sink sy tong soos ‘n werppyl

weg in die groenigheid,

die monnikagtige miervreter

het met musikale voete deur die oerwoud gestap,

die guanaco, delikaat soos suurstof

in die wye bruin hoogtes

het gaan wandel in sy goue stewels,

terwyl die lama sy onskuldige oё

geopen het vir die fynheid

van ‘n wêreld gevul met dou.

Die ape het ‘n eindelose

erotiese tou gevleg

langs die dagbreek-kus,

mure van stuifmeel afgetrek

en die pers vlug

Van Muzo se skoenlappers verskrik.

Dit was die nag van die kaaimanne,

die suiwer, polsende nag

die snoet wat uit die slym steek

en uit die sluimerende moerasse

die dowwe geruis van skubplate

wat terug gaan na die oorsprong van die aarde.

Die luiperd het die blare aangeraak

Met sy gloeiende afwesigheid,

die puma hardloop deur die ruigtes

soos ‘n verterende vuur

terwyl in hom die alkoholiese oë

van die oerwoud brand.

Ratels krabbel op die oewer

van die rivier, snuif aan ’n nes

vol sidderende lekkernye

wat hulle met rooi tande gaan verslind.

En in die diepte van die groot waters

soos die sirkel van die aarde,

is die reuse anaconda

bedek met seremoniële klei,

verslindend en religieus.

.

Uit Spaans vertaal deur De Waal Venter

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Tranströmer en werk

6227773_20170514161154919_1_LARGE.jpg

I arbetets utkanter

Tomas Tranströmer

.

Mitt under arbetet

börjar vi länta vilt efter vild grönska,

efter Ödemarken själv, bara genomträngd

av telefontrådarnas tunna civilisation.

.

imgres

Tomas Tranströner

 

Aan die buitekant van werk

.

In die middel van werk

begin ons woes verlang na wilde groenigheid,

na die wildernis self, net binnegedring

deur die dun beskawing van telefoondrade.

.

Vryetyd maan wentel om die planeet Arbeid

met sy massa en gewig. – Dis hoe hulle dit wil hê.

Wanneer ons op pad huis toe is, spits die grond sy ore.

Die ondergrond luister na ons via die grashalms.

.

Selfs op hierdie werksdag is daar ’n private kalmte

soos in ’n rokerige binnelandse plek waar ’n kanaal vloei:

DIE BOOT verskyn onverwags in die verkeer

of glip agter die fabriek uit, ’n wit rondloper.

.

Een Sondag stap ek by ’n ongeverfde nuwe gebou verby

wat voor ’n grys wateroppervlak staan.

Dit is halfklaar. Die hout het dieselfde ligte kleur

as die vel van iemand wat bad.

.

Buite die lamplig is die Septembernag pikdonker.

Wanneer die oë aanpas, is daar dowwe lig

oor die grond waar groot slakke uitseil

en die sampioene so talryk is soos die sterre.

.

Uit Sweeds vertaal deur De Waal Venter

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Kort kort gedigte

1CFF1AC4-4527-4A00-930D-E8D228011E66-1225-00000181CBC24D89

Fotografika: DWV

Kort kort gedigte

.

1.

Wie sit en roep

in die boom?

Ek antwoord nie,

ek kan nie vlieg nie.

.

2.

Spykers in die hout

lê stil

en wonder hoe dit is

om los te wees.

.

3.

Op Maandae is die maan

dun soos ’n lagie ys.

Jy kan dwarsdeur kyk

tot in die wortels van my woorde.

.

4.

Net so effens verder

srping ’n ribbok op ’n klip.

Net so bietjie nader

lê jy jou hand op my hart.

.

5.

So sukkel om dit te sê,

dit sit te vas êrens in my:

dan sal ek maar moet sê:

die springhaan spring.

.

6.

Daarsonder is daar nie plek,

nie plek vir my nie;

jou baba-moeder kyk

maak vir my plek.

.

7.

Die klippe is hard,

die brand is swart,

die doppie van die toktokkie is leeg.

Nou moet die wilde wolke

net kom

en oor ons huil.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Short short poems

0e89bf182c6d3d5e80c399a67f5a5350

Short short poems

.

1

Her hand

was a small trotting pony

in mine

while grace was said.

.

2

He had a chin

like a boxer,

eyes of a child,

the mind of a sinful saint.

.

3

One tiny leaf

still wears the husk

of the seed;

it is suckling

on the coming days.

.

4

I am staving him off

with words connected

into long rods,

to hold him where his arrows

fall short,

my friend.

Posted in Uncategorized | Leave a comment