Nóú is inasem

Brushstroke (5)

Berg Vrou. Fotografika: DWV

Nóú is inasem

.

Teen die berg

sien jy die gesig van die vrou.

.

Rotsriwwe teken die lyne

van haar wangbene, neus, voorkop.

Haar oë, induikings in die terrein.

Haar ruim hare – bome en struike.

.

Waar is haar mond?

Haar lippe beweeg,

wit, mistig, klam.

Jy hoor haar stem

in jou binneoor.

Net met jou praat sy:

jy leef nóú, sien,

voel en hoor.

Proe jy my stem?

.

Uit die vrou kom jy,

uit die lyf van die aarde.

Drink water, eet vrugte,

blare en vleis.

.

Jy het tyd hier.

Maar tyd is soos asem.

Die teug wat jy nou intrek,

sal jy nooit weer ervaar nie.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Haarfyn uitgelê

Ringduif

Grafika: DWV

Haarfyn uitgelê

‘n gedig wat pyn bevat

.

Daar loop ’n dun draad

wat tril

met die gedagtes

van die Griek in die forum

tussen sy studente.

.

Die draad hang oor die berge

se snykante, koudwit van sneeu,

vleg deur die wingerde

en suig die woorde in

van sterrekykers, beeldhouers

en skilders.,

swel met die opwinding

van ontdekking en ontbloting

van die miniskule.

.

Die draad vertak en verfyn

tot haardraadjies,

’n kennisboom

ingegroei oor die hele aarde.

.

Hier waar ek sit

met ’n haartjie in my hand,

voel ek die polsing

van die aarde se dink,

die geheimsinnige, magtige motore

van die blou en bruin gevlekte ruimteskip.

.

En onder die reusedreuning,

fyner, hoër klanke

van onderdele in pyn,

slytend en skurend teen mekaar.

.

Olie,

salwende olie;

waar gaan ons olie kry

wat ons nie vergiftig nie?

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Koers kies

Koers kies

Foto: DWV

Koers kies

.

Sy gewete

het rondgedwaal

met ’n swart leerbaadjie aan.

Dit het ouerige jeans aangehad

en nie besonder skoon hardloopskoene.

.

Sy gewete het nie te hard gewerk nie

en ’n heel rustige bestaan gevoer.

.

Een keer, egter, het sy gewete

onverwags opgedaag

en met hom begin gesels.

Tot sy ergernis

was sy gewete nie danig

onderdanig nie en het

hom op sy voornaam aangespreek.

.

Verder het dit hom teen die bors gestuit

dat hy nie kon teëpraat teen sy gewete nie;

dié het hom eenvoudig geïgnoreer

en voorgegaan om hom te betig

met behulp van ’n beskuldigende voorvinger.

.

Sy gewete het uiteindelik klaargekry,

opgestaan, vars kougom in sy mond gesit

en weggestap.

.

Hy het gevoel asof ’n span donkies

stadig oor hom geloop het:

erg gekneus.

.

Hy het met ’n leë gevoel besef

dat hy nie kan regmaak

wat hy verkeerd gedoen het nie.

.

Daar is nie omdraaikans nie.

Hy en sy gewete

het nou wel stilgestaan,

maar nou moet hy aangaan.

’n Rigting moet hy kies.

Is daar ’n regte een?

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Een uur

Beer.jpg

Een uur

.

Ure bestaan nie.

Hulle logge liggame

is gehul in dun velle

van vorige gebeurlikhede.

.

Hierdie een, byvoorbeeld,

het pas begin met jou lees.

Tans kan jy aan hom glo

terwyl hy hier is,

maar hy kan nie vir altyd

vertoef nie.

.

Hierdie uur het bruin oë

wat effens uitbult

en mens weet nie

of daar iets droewigs in is nie.

Hy het net hierdie een kans

om te bestaan

en daarom moet mens

hom met empatie behandel.

.

Goed, hy word beskryf

in sy testament,

maar net in breë trekke.

.

Nou is die enigste tyd

wat jy ooit sal kry

om hierdie uur naastenby

deeglik te leer ken.

Vryf oor sy breë rug

en voel hoe ril die spiere.

.

Dit is ’n goeie uur,

maar netnou sal hy weg wees.

En jy?

 

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Die val van die mens

Gowy-icaro-prado

Die val van Icarus. Jacob Peter Gowy 1635 – 1637

Die val van die mens

.

Ons val

in hierdie voertuig

met sy kareebome

wat heen en weer

gepluk staan in die wind,

ons lui stuwende oseane

met denkbeeldige grense,

katedrale, stadig aan die verkrummel,

gladgetrapte sypaadjies

in krioelende stede.

Ons val

saam met al

die renosters wat nog leef,

geleefde geskiedenis

vermolmend langs die lande

se snelweë.

Ons val in hierdie voertuig

met ons miljoene klein rekenaars

in ons hande,

laboratoriums wat vreemde stowwe

uit die moer haal.

mikroskopiese biochemiese skêre

wat knip aan ons kinders

se chromosome.

Oneindig val ons om die son

tot hy uitbrand.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Wat is aan die broei?

Thin edge

Grafika: DWV

Wat is aan die broei?

.

Moederduif sit alleen

op die eiers.

Motors stroom

oor die paaie.

Krag vloei deur die drade.

Seine spoel

uit torings.

Mense asem in

en dan weer asem uit.

Die aarde swaai

om die son

op ’n ongemerkte baan.

Mense kyk dieper en dieper

binne selle in,

dieper en dieper

die heelal se verlede in.

Moederduif sit alleen

op die eiers

wat niemand goed verstaan nie,

niemand weet

wat gebeur

dat daar duifies

uit gaan kom nie.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Vandag het die son opgekom

IMG_0531

Foto: DWV

Vandag het die son opgekom

.

Om vyf drie en dertig

vanoggend

het die son opgekom,

maar skuins.

.

Nie soos altyd op die plek

langs die watertoring nie,

maar skuins,

meer in die rigting

van die winkelsentrum.

.

Ek het dit nie gesien nie,

maar daarvan gehoor

soos die waterfiskaal dit vertel het,

en bevestig deur die houtkapper.

.

Die tiptol het effens verskil

en het gemeen

dat die son eintlik direk

agter die winkelsentrum opgekom het,

maar die wewer

wou niks daarvan weet nie.

Volgens hom het die son,

soos altyd, op die gewone plek opgekom.

.

Janfrederik het gevra vir orde

en ’n beroep gedoen op die hadida.

Jy kom van Egipte af,

het hy gesê, en jy weet van hierdie dinge.

Wat presies het gebeur, dink jy?

.

Die hadida het ’n paar treë

eenkant toe gestap, vlerke agter sy rug,

omgedraai en terug gestap met krom knieë.

Toe sê hy met ’n skel, nasale stem:

Die son het opgekom

en de donner met die res.

Posted in Uncategorized | Leave a comment