Empty room

Empty room. Photographic: DWV

Empty room

.

Air slowly churns around

in the room

as the sun heats up

the flat plane of the table,

floor and chair seats.

.

Invisible dust motes

swarm along,

a domestic Oort Cloud.

The legs of a chair

move minutely

as the wood expands

in the gathering heat.

Crack!

.

The woman who was here,

may still be here

in the impression

her body made

in the mutable air.

.

She is looking at you

through disembodied eyes,

her diaphanous thoughts

unfurl in muted colours.

.

The here and there

move together at unimaginable speed,

smash into each other

and the wild spray

of their released particles

splash against

our retinas.

.

We analyse what little

our brains have received

and we get a glimpse

of the fullness of emptiness.

Advertisements
Posted in Uncategorized | Leave a comment

Leegheid se volheid

Leegheid

Leegheid se volheid. Fotografika: DWV

Leegheid se volheid

.

Korter as die knip

van ’n oog

raak die by

aan de blom,

flikker sydelings na die volgende een,

weg weer,

gaan sit vir ’n oomblik

(bestaande uit haastig saamgestelde

flardes van vinnige sekondes)

dan weer weg,

’n bietjie swaarder

met die amper-gewig

van dinge gedoen.

In die kelk van die vertrek

sif die oorblyfsels neer

van dinge gedoen.

Nie een op sigself

insnydend nie,

maar saam sit dit ’n lewe aanmekaar.

.

Die eetkamer

is leeg,

vol van verbygegane

woorde, gebare, geure.

Die eetkamer is leeg,

voller en voller

van die pasgebore toekoms.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Amper alles oor romantiese liefde

3A1012E5-410F-4B0E-9F52-777088B77170-5091-0000014A91774760

Amper alles oor romantiese liefde. Fotografika: DWV. Potlood, waterverf en digitalisering

Amper alles oor die romantiese liefde

.

Dit het begin

in die vorm van ’n malvalekker

en geleidelik meer begin lyk

na ’n bruinbrood.

Die vorm was klaarblyklik

nie konstant nie,

want na ’n rukkie

het dit begin lyk

soos ’n rekenaar se moederbord

met blink vingertjies

wat almal aan mekaar vashou.

.

Dit het gou verwissel

in ’n boek

met uiters volledige aanwysinge

aan tandartse

vir die onderhoud en instandhouding van motorfietse.

Dit het nie lank geduur nie,

toe word dit ’n renosterhoring

wat verwerk is tot die hef

van ’n vername Arabier se dolk.

.

Na ’n rukkie het dit versag

tot ’n vrouebors,

maar gou weer die buitelyne

van ’n Shakespeariaanse sonnet aangeneem.

Dit was nie baie sigbaar nie

aangesien dit geen woorde bevat het nie.

.

Gevolglik het dit verander

in die wenteltrap van ’n chromosoom,

wat meer sigbaar was

nadat dit gekleur is

en onder ’n elektron-mikroskoop geplaas is.

Dit het nie lank geduur nie

en het teruggekeer

na die oorspronklike kubus-voorkoms

van ’n malvalekker.

.

’n Digter het

taamlik onnadenked

die vorm volgeskryf

met ’n gedig oor liefde.

.

Daar sit dit nou,

taaierig, soet en baie vervlietend

sodra dit geproe is.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

A new world

Photo taken with Focos

One world. Photographic: DWV

A new world

.

At the window’s aperture

one stands in the ISO 200 light

and looks into it.

.

This continuous wave

bears the impression

of trees, birds, roofs, telephone wires,

leaves and pathways.

.

The light gushes in

through this moment’s f/5.6 aperture.

One’s eyes

decant that minuscule portion

of light that they feel they want.

.

One builds

a tenuous image out of this,

for one moment a world.

.

When one looks away

a new world

has to be created.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Gemene geite

CE632511-D9EB-435C-B508-818D0B0E23A9-1864-0000007494E77488

Gemene Geit. Grafika: DWV. Potlood, waterverf, digitalisering

Gemene geite

.

Daar is ’n gemeenskap

waarbinne iesegrimmige mense

grommend hulle menings lug

in onvergenoegde, mankige seggings

op gemeenskaplike sosiale media plat vorms,

en platforms. Hulle is gul met die gal

wat hulle gretig uitgiet

op al en gener wat

geheel of gedeeltelik van hulle verskil.

Hulle glo dat gedane sake

wel ’n keer het

en gryp dus elke geleentheid aan

om soveel as moontlik

alles wat goed is

ongedaan te maak.

Party van dié gene

word met groot genoegdoening

in die gange en geknoei

van presidensiële posisies geplaas

saam met hulle gades

waar hulle gunste en gawes

kan uitdeel aan hulle gunstelinge;

en om diegene weer uit te gooi

is amper gans onmoontlik,

want ek en jy

het hulle daar geplaas,

ons die groot gemene deler.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Vooruit dinker

Prometheus

Grafika, potlood, waterverf, digitalisering: DWV. Prometheus

Vooruit dinker

.

Die dier

het sy lang tande deur sy bors gebyt

en sy warm bloed gedrink.

Hy het na die dier

se snoet geslaan

voor sy oë soos wolke geword het

voor die reën.

.

Die dier

het nie al sy bene gebreek nie,

daar in die druppende grot

waar sy die lyf

ingesleep het na haar kleintjies.

.

Lank sonder vleis

het sy skedel

en armbene en voetbene gelê

en verklip.

.

Om en om en om

die son het die aarde gedans;

niemand het die draaie getel nie.

.

Toe, baie later,

dink ’n man ’n storie uit

in die groen sonlig

langs die see wat tussen lande lê

en hy gee ’n naam

aan verklipte bene

wat hy nooit gesien het nie.

.

Hy het gedink

Prometheus, in sy taal, is ’n goeie naam,

die man wat vooruit dink.

.

Skaars is hierdie man uit klip gebore,

toe begin hy titanies, skreeuend eis.

.

Om en om

jaag die aarde om die son.

.

Om ons eie te eien

eis ons van die gode,

maar ons het geleer

om dit beleefd te doen:

amen.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Reality as a bathroom

7C627505-A094-4DBF-869B-EDA8605454FD-31534-000008996273D073

Reality as a bathroom. Photographic: DWV

Reality as a bathroom

.

He is immersed

and rises

from one state

to another.

Consciousness is a tool

hanging loosely in his hand,

not used

at present.

.

He passes through

a surface

into another state,

still immersed.

Everything is blue –

the sky glimpsed through the refracting medium,

music that flows steadily

like coffee into his mouth,

his mood, precariously attached

to his nose,

the eyes of the person in front of him,

his own eyes.

.

His consciousness

has slowly warmed up

in his relaxed fingers

like an overused cell phone.

.

Perhaps, he thinks, he should use it;

only, it is such an imprecise instrument.

.

Yet, here it goes:

he emerges through the surface into a cacophony of sound,

a sandstorm of colours and shapes.

.

Now he applies his consciousness.

The universe settles down

into the shape of a bathroom.

.

He gets out of the bath.

Posted in Uncategorized | Leave a comment